- در آيه 56 سوره الذاريات / 15 ، « وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ » « 22 » - وجه قباحت اين وقفها ، و امثال آنها ، بر كسى كه كمترين بهره‌اى از خرد ، يا اثرى از فكر ، در او وجود دارد مخفى نمىباشد . بنابراين قارى هوشيار ، بايد از اين گونه وقفها بپرهيزد ، و تا جائى كه برايش ممكن است از آن‌ها احتراز نمايد . و گرنه مرتكب گناهى بزرگ ، و خطايى غير قابل اغماض شده است ، « و هم چنان كه قبلا گفتيم » در صورتى كه وقف او در اين محلها به عمد ، و به قصد معانى « ناشايست » صورت گيرد كافر خواهد شد . نعوذ باللّه تعالى من ذلك . اين اقسام نه گانه كه شرح آنها گذشت ، مخصوص « وقف اختيارى » است ، و منظور از وقف به طور مطلوب همين است ، به عبارت ديگر وقتى لفظ وقف ياد شود ، يا گفته شود اين‌جا وقف مىشود ، يا اين گونه ، وقف تام است و اين گونه حسن و . . . و . . . ، منظور از آن « وقف اختيارى » است ، و قارى با اختيار و ارادهء خود با ملاحظه معانى

--> ( 22 ) - و مثل وقف در « و انتم » در قول بارى تعالى : « وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ » بدون ذكر « لا تَعْلَمُونَ » و مثل وقف در « وَ اللَّهُ » در آيه « يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ » سورهء فاطر / 35 آيه / 15 بدون ذكر « هُوَ الْغَنِيُّ » كه يكى از دو معنى فاسد زير به ذهن مىرسد : ( 1 ) و اللّه عطف است بجاى انتم - شما فقيريد و اللّه فقير است ( نعوذ باللّه ) ( 2 ) « و اللّه » سوگند باشد يعنى سوگند به خدا شما به خدا نيازمند هستيد كه هيچ كدام از اين معانى درست نيست .